Sąd właściwy  w sprawie stwierdzenie nabycia spadku, podział spadku i przyjęcia oraz odrzucenia spadku

Sąd właściwy w sprawie stwierdzenie nabycia spadku, podział spadku i przyjęcia oraz odrzucenia spadku

W myśl art. 628 KPC do czynności w postępowaniu spadkowym, które należą do zakresu działania sądów, wyłącznie właściwy jest sąd ostatniego miejsca zwykłego pobytu spadkodawcy, a jeżeli jego miejsca zwykłego pobytu w Polsce nie da się ustalić, sąd miejsca, w którym znajduje się majątek spadkowy lub jego część (sąd spadku). W braku powyższych podstaw sądem spadku jest sąd rejonowy dla m.st. Warszawy. Podobne unormowanie znajduje się w art. 4 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady UE z dnia 4.07.2012 r. w sprawie jurysdykcji, prawa właściwego, uznawania i wykonywania orzeczeń, przyjmowania i wykonywania dokumentów urzędowych dotyczących dziedziczenia oraz w sprawie ustanowienia europejskiego poświadczenia spadkowego.

Pod pojęciem postępowania spadkowego mieszczą się wszystkie sprawy rozpoznawane przez sąd w trybie nieprocesowym. Są to sprawy dotyczące:

1) zabezpieczenia spadku i spisu inwentarza;

2) przyjęcia lub odrzucenia spadku;

3) ogłoszenia testamentu;

4) wyjawienia przedmiotów spadkowych;

5) przesłuchania świadków testamentu ustnego;

6) wykonawcy testamentu;

7) zarządu spadku nieobjętego;

8) stwierdzenia nabycia spadku;

9) działu spadku;

10) uchylenia się od skutków prawnych oświadczenia o przyjęciu lub odrzuceniu spadku;

11) zwolnienia z obowiązków wykonawcy testamentu.

Mimo, że przepisy ustawy nie zawierają definicji miejsca zwykłego pobytu, to za miejsce zwykłego pobytu spadkodawcy należy uznać miejscowość, w której w ostatnim czasie przed śmiercią znajdował się główny ośrodek życiowy spadkodawcy, w której spadkodawca przebywał przez pewien czas, jednak bez zamiaru stałego pobytu w rozumieniu art. 25 KC. Samo przebywanie w danej miejscowości nie stanowi o zamieszkaniu, lecz musi być połączone z zamiarem stałego pobytu, tj. z takim przebywaniem, które ma cechy założenia tam ośrodka swoich osobistych i majątkowych interesów. Powszechnie przyjmuje się, że oba te elementy – fizyczne przebywanie w danej miejscowości (corpus) i zamiar, wola stałego pobytu (animus), muszą występować łącznie.

Uzasadnione jest więc, aby za decydujące kryterium w tej mierze nie było przyjmowane tylko ostatnie miejsce przebywania zmarłego (np. w przypadku wyjazdu do pracy poza miejsce zwykłego pobytu), a także ostatnie miejsce jego zamieszkania.  Z powyższego wynika zatem, że sam fakt zameldowania osoby fizycznej absolutnie nie ma wpływu na właściwość sądu spadku, tym bardziej, że jest to właściwość wyłączna.

W przypadku jakichkolwiek pytań bądź wątpliwości, pozostajemy do Państwa dyspozycji, prosimy przejść do zakładki kontakt.

Z wyrazami szacunku.

Sąd właściwy w sprawie stwierdzenie nabycia spadku, podział spadku i przyjęcia oraz odrzucenia spadku
5 (100%) 161 vote[s]

Dodaj komentarz