Poniedziałek - Sobota9.00 - 20.00
ul. Głogowska 47a lok. 1a 60-736 Poznań
Tel.+48696293998
ZapraszamyJeżeli chcesz mieć przewagę problemy powierz najlepszym specjalistom
Twoja sprawa z zakresu prawa spadkowego jest już wystarczająco stresująca. Nie powinieneś rozbijać banku tylko po to, aby upewnić się, że jesteś chroniony

Jak nie płacić i nie wypłacać zachowku bratu, który znęcał się i stosował przemoc wobec mamy czy taty przed śmiercią

Ochrona praw najbliższej rodziny zmarłego należy do podstawowych założeń prawa spadkowego. Znajduje ona wyraz w wielu instytucjach uregulowanych w księdze czwartej kodeksu cywilnego, w tym też i w instytucji zachowku ( art. 991-1011 KC) zapewniającej osobom wskazanym w ustawie określoną korzyść ze spadku nawet wbrew woli zmarłego.

Prawa uprawnionego do zachowku służą urzeczywistnieniu obowiązków moralnych, jakie spadkodawca ma względem swoich najbliższych. Zasadniczą funkcją zachowku, którą jest nie tylko zapobieganie wypływaniu majątku poza rodzinę, ale i też w niemniejszym stopniu – troska o sprawiedliwy podział schedy (w sensie ekonomicznym) pomiędzy uprawnionymi członkami rodziny (por. wyrok SA w Szczecinie z dnia 22.04.2009 r., I ACa 459/08, wyrok SA w Białymstoku z dnia 25.03.2011 r., I ACa 118/11, OSAB 2011/1/17-20).

Zgodnie z art. 991 § 1 KC, zstępnym, małżonkowi oraz rodzicom spadkodawcy, którzy byliby powołani do spadku z ustawy, należą się, jeżeli uprawniony jest trwale niezdolny do pracy albo jeżeli zstępny uprawniony jest małoletni – dwie trzecie wartości udziału spadkowego, który by mu przypadał przy dziedziczeniu ustawowym, w innych zaś wypadkach – połowa wartości tego udziału (zachowek). Na podstawie art. 992 § 2 KC, jeżeli uprawniony nie otrzymał należnego mu zachowku bądź w postaci uczynionej przez spadkodawcę darowizny, bądź w postaci powołania do spadku, bądź w postaci zapisu, przysługuje mu przeciwko spadkobiercy roszczenie o zapłatę sumy pieniężnej potrzebnej do pokrycia zachowku albo do jego uzupełnienia.

Ażeby obliczyć zachowek należy określić udział spadkowy stanowiący podstawę do obliczenia zachowku. Przy ustaleniu udziału, w jakim uprawniony byłby powołany do spadku z ustawy, zgodnie z art. 992 KC uwzględnia się także spadkobierców niegodnych, którzy zrzekli się dziedziczenia albo zostali wydziedziczenia. W niniejszej sprawie tacy spadkobiercy nie występują. Następnie udział ten mnoży się, stosownie do art. 991 § 1 KC przez 2/3 lub 2/3 lub 1/2 w zależności od tego, czyj zachowek ustalamy, otrzymany wynik to właśnie udział spadkowy stanowiący podstawę do obliczenia zachowku. Kolejnym etapem obliczenia zachowku jest ustalenie tzw. substratu zachowku tj. czystej wartości spadku, wartości darowizn podlegających doliczeniu. Następnie wartość substratu zachowku należy pomnożyć przez ustalony ułamek wyrażający udział spadkowy. Podstawą obliczenia zachowku jest czysta wartość spadku, stanowiąca różnicę pomiędzy wartością stanu czynnego a wartością stanu biernego spadku (por. wyrok SN z dnia 14 marca 2008 r. w sprawie IV CSK 509/07). Zgodnie z art. 993 KC nie bierze się przy tym pod uwagę długów z tytułu zapisów i poleceń, a także zobowiązań z tytułu zachowku.

Jak nie płacić i nie wypłacać zachowku bratu, który znęcał się i stosował przemoc wobec mamy czy taty przed śmiercią Poznań

Przepis art. 922 KC określa prawa i obowiązki, które wchodzą w skład spadku. Spadek obejmuje tylko i wyłącznie prawa i obowiązki spadkodawcy mające charakter cywilno-prawny, których źródłem są przepisy kodeksu cywilnego lub przepisy szczególne. Do spadku nie należą prawa i obowiązki o charakterze administracyjno – prawnym, finansowo – prawnym czy karno – prawnym. Po określeniu czystej wartości spadku dolicza się do niej, dla ustalenia substratu zachowku, wartość darowizn dokonanych przez spadkodawców, bez względu na to czy były one uczynione na rzecz spadkobierców uprawnionych do zachowku, czy też innych osób. Zgodnie z art. 955 KC wartość darowizny oblicza się według stanu z chwili jej dokonania, a według cen z chwili ustalenia zachowku. Kodeks cywilny przewiduje pewne wyjątki w tym zakresie, a mianowicie nie uwzględnia się drobnych darowizn zwyczajowo w danych stosunkach przyjętych; nadto nie podlegają doliczeniu do spadku oraz rozliczeniu przy ustalaniu zachowku, darowizny na rzecz osób nie będących spadkobiercami oraz uprawnionymi do zachowku, dokonane przed więcej niż dziesięciu laty licząc wstecz od otwarcia spadku ( art. 994 § 1 KC), jak również przy obliczaniu zachowku należnemu zstępnemu nie dolicza się darowizn uczynionych w czasie kiedy nie miał zstępnych, chyba że darowizna została dokonana na mniej niż trzysta dni przed urodzeniem się zstępnego ( art. 994 § 2 KC)

Uprawniony może otrzymać należy mu zachowek, obliczony w powyższy sposób, przede wszystkim w postaci powołania do spadku, zapisu lub uczynionej przez spadkodawcę na jego rzecz darowizny ( art. 991 § 2 KC). Gdy jednak to nie nastąpi, przysługuje mu, zgodnie z cytowanym, wyżej przepisem, roszczenie przeciwko spadkobiercy o zapłatę sumy pieniężnej do pokrycia zachowku albo do jego uzupełnienia. W związku z powyższym, należy uznać, iż o powstaniu na rzecz uprawnionego do zachowku roszczenia przeciwko spadkobiercy o pokrycie lub uzupełnienie w pieniądzu zachowku rozstrzyga tylko to, czy otrzymał on w całości należnym zachowek w postaci powołania do spadku, zapisu lub uczynionej przez spadkodawcę na jego rzecz darowizny.

Jeżeli otrzymał, roszczenie o zachowek mu nie przysługuje. Jeżeli natomiast nie otrzymał, roszczenie o zachowek przysługuje mu, choćby został powołany do spadku, nawet z ustawy, i choćby współspadkobierca – adresat jego roszczenia sam też był uprawniony do zachowku. Powyższy wniosek znajduje potwierdzenie w przepisach art. 999 KC i 1005 § 1KC regulujących sytuacje, w których spadkobierca obowiązany do zapłaty zachowku jest sam uprawniony do zachowku. Odpowiedzialność spadkobiercy zobowiązanego do zapłaty zachowku, który sam jest uprawniony do zachowku ogranicza się tylko do wysokości nadwyżki przekraczającej jego własny zachowek.

Osobie uprawnionej, która dziedziczyłaby po spadkobiercy, przysługuje roszczenie z tytułu zachowku, o ile nie otrzymała należnej kwoty w innej postaci np. uczynionej przez spadkodawcę darowizny, w postaci powołania do spadku, w postaci zapisu zwykłego lub windykacyjnego ( art. 991 § 2 KC), a w przypadku zstępnych spadkodawcy – także w postaci świadczeń na wychowanie oraz wykształcenie ogólne i zawodowe ( art. 997 KC). Z kolei przepisem art. 994 KC ustawodawca wyłączył niektóre darowizny od obowiązku doliczania do spadku przy obliczaniu zachowku. Zgodnie bowiem z treścią art. 994. § 1. przy obliczaniu zachowku nie dolicza się do spadku drobnych darowizn, zwyczajowo w danych stosunkach przyjętych, ani dokonanych przed więcej niż dziesięciu laty, licząc wstecz od otwarcia spadku, darowizn na rzecz osób niebędących spadkobiercami albo uprawnionymi do zachowku.

Przy obliczaniu zachowku należnego zstępnemu nie dolicza się do spadku darowizn uczynionych przez spadkodawcę w czasie, kiedy nie miał zstępnych. Nie dotyczy to jednak wypadku, gdy darowizna została uczyniona na mniej niż trzysta dni przed urodzeniem się zstępnego ( § 2), a przy obliczaniu zachowku należnego małżonkowi nie dolicza się do spadku darowizn, które spadkodawca uczynił przed zawarciem z nim małżeństwa ( § 3). Oceny czy w konkretnej sytuacji nastąpiło nieodpłatne przysporzenie dokonuje sąd rozpoznający sprawę o zachowek (por. orzeczenie SN z dnia 17.06.1953 r. II C 534/53, lex Polonica nr 366855).

Zgodnie z treścią art. 1008 pkt 3 KC spadkodawca może w testamencie pozbawić zstępnych, małżonka i rodziców zachowku, jeżeli uprawniony do zachowku uporczywie nie dopełnia względem spadkodawcy obowiązków rodzinnych. Przy czym, jak wynika z treści art. 1009 KC przyczyna wydziedziczenia uprawnionego do zachowku powinna wynikać z treści testamentu. Podkreślić należy, że do uznania wydziedziczenia za skuteczne nie można uznać samo posłużenie się przez spadkodawcę ustawowym sformułowaniem, że „uprawniony do zachowku uporczywie nie dopełnia względem spadkodawcy obowiązków rodzinnych”, a konieczne jest wskazanie przez spadkodawcę konkretnych obowiązków, jakie spadkobierca naruszył (por. wyrok SA w Poznaniu z 13.01.2011 r., I ACa 1021/10, publ.). Tylko bowiem treść testamentu pozwala uzewnętrznić wolę spadkodawcy. Jednocześnie spadkodawca nie może wydziedziczyć uprawnionego do zachowku, jeżeli mu przebaczył ( art. 1010 § 1 KC).

Jak nie płacić i nie wypłacać zachowku bratu, który znęcał się i stosował przemoc wobec mamy czy taty przed śmiercią Poznań

Uprawnienie z tytułu zachowku ma charakter prawa podmiotowego i dlatego uprawnienie to może, co do zasady, podlegać ocenie z punktu widzenia nadużycia prawa podmiotowego. Zgodnie z treścią art. 5 KC nie można czynić ze swego prawa użytku, który by był sprzeczny ze społeczno – gospodarczym przeznaczeniem tego prawa lub z zasadami współżycia społecznego. Takie działanie lub zaniechanie uprawnionego nie jest uważane za wykonywanie prawa i nie korzysta z ochrony. W orzecznictwie dominuje pogląd, zgodnie z którym w pewnych szczególnych i wyjątkowych sytuacjach dopuszczalne jest obniżenie należności z tytułu zachowku na podstawie art. 5 KC, zwłaszcza przy uwzględnieniu klauzuli zasad współżycia społecznego.

W judykaturze podkreśla się, iż przy redukcji, bądź też unicestwieniu prawa podmiotowego należy zachować dużą ostrożność, a z drugiej strony dokonać wnikliwego rozważenia wszystkich aspektów konkretnego wypadku, a do nadużycia prawa będzie mogło dojść jedynie wyjątkowo, w przypadkach szczególnie rażących (por. wyrok SA w Poznaniu z dnia 15 lutego 2012 r. w sprawie I ACa 1121/11) i zastosowanie art. 5 KC nie może udaremniać celów przepisu o zachowku (por. wyrok SA we Wrocławiu z dnia 31 stycznia 2012 r. w sprawie I ACa 1349/11). Pozbawienie uprawnionego do zachowku musi zatem sankcjonować wyłącznie rażące przypadki nadużycia tego prawa (por. wyrok SN z dnia 7 kwietnia 2004 r. w sprawie IV CK 215/03, oraz z dnia 25 stycznia 2001 r. w sprawie IV CKN 250/00).

Prawo do zachowku wynika z ustawy i służy urzeczywistnieniu obowiązków moralnych spadkodawcy względem swoich najbliższych, a jego celem jest ochrona interesów majątkowych najbliższych członków rodziny zmarłego przez zapewnienie im niezależnie od woli, a nawet wbrew woli zmarłego, określonego roszczenia pieniężnego. Zachowek stanowi minimum zagwarantowanego udziału w spadku spadkobiercy, który dziedziczyłby na podstawie ustawy, jednakże, jak wskazał Sąd Najwyższy w swojej uchwale z dnia 19 maja 1981 r., sygn. akt III CZP 18/81 (OSNC 1981/12/228), w sprawie o zachowek nie jest wyłączone obniżenie wysokości należnej z tego tytułu sumy na podstawie art. 5 KC Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 25 stycznia 2001 r., sygn. akt IV CKN 250/00 wskazał również, że pozbawienie tego udziału na podstawie art. 5 KC może mieć miejsce tylko w sytuacjach rzeczywiście wyjątkowych. Sąd Najwyższy wypowiedział się w tej sprawie również w wyroku z dnia 7 kwietnia 2004 r., sygn. akt IV CK 215/03 wskazując, że sprzeczność z zasadami współżycia zachodziłaby wówczas, gdyby w świetle reguł lub wartości moralnych powszechnie społecznie akceptowanych żądanie zapłaty należności z tytułu zachowku musiało być ocenione negatywnie. Jak zatem wynika z powyższego zakres zastosowania przepisu art. 5 KC powinien być stosunkowo wąski i winien znaleźć zastosowanie w przypadkach zupełnie wyjątkowych. Szczególnie zważywszy na fakt, że już samo pozbawienie uprawnionego do zachowku korzyści ze spadku jest dla uprawnionego okolicznością krzywdzącą i dlatego stanu tego nie powinno jeszcze pogłębiać ograniczenie realizacji roszczeń z tytułu zachowku (por. A. Kidyba red), E. N., Komentarz do art. 991 KC Lex).

Dokonując osądu roszczenia o zachowek w tym aspekcie trzeba przy tym mieć na uwadze, że prawa uprawnionego do zachowku przysługujące mu ze względu na szczególny, bardzo bliski stosunek rodzinny, istniejący między nim a spadkodawcą, służą urzeczywistnieniu obowiązków moralnych, jakie spadkodawca ma względem swoich najbliższych oraz realizacji zasady, iż nikt nie może na wypadek swojej śmierci rozporządzić swoim majątkiem zupełnie dobrowolnie, z pominięciem swoich najbliższych.

W orzecznictwie podkreśla się, że okoliczności, które mogą spowodować, że żądanie zapłaty zachowku stanowi nadużycie prawa, muszą dotyczyć relacji pomiędzy uprawnionym do zachowku oraz spadkobiercą, natomiast nie są decydujące okoliczności występujące na linii uprawniony do zachowku – spadkodawca, choć oczywiście nie można przy orzekaniu o zachowku całkowicie pomijać oceny moralnej postępowania uprawnionego do zachowku (por. wyrok SA w Szczecinie z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie I ACa 459/08). Zastosowanie art. 5 KC nie może udaremniać bowiem celów przepisów o zachowku.

Jak nie płacić i nie wypłacać zachowku bratu, który znęcał się i stosował przemoc wobec mamy czy taty przed śmiercią

W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie nie miała istotnego, a z pewnością decydującego znaczenia relacja: uprawniony do zachowku a spadkodawca (por. T. Justyński, glosa do wyroku z dnia 7 kwietnia 2004 r. w sprawie IV CK 215/03). W orzecznictwie przyjmuje się, że relacja ta może mieć znaczenie jedynie pomocnicze, gdyby np. okazało się, że uprawniony do zachowku w sposób rażąco niewłaściwy zachował się wobec spadkodawcy (por. wyrok SA w Poznaniu z dnia 15 lutego 2012 r. w sprawie I ACa 1121/11). Okoliczności występujące na linii uprawniony – spadkodawca mogą być uwzględnione tylko jako dodatkowe, potęgujące stan sprzeczności z kryteriami nadużycia prawa, natomiast samodzielnie nie mogą dawać podstawy do stwierdzenia nadużycia prawa (por. wyrok SA w Białymstoku z dnia 31 marca 2011 r. w sprawie I ACa 99/11, OSAB 2011/1/21 – 28).

Sprawa sądowa opracowana przez Kancelarię

W niniejszej sprawie, powód domagał się od pozwanych zapłaty na ich rzecz kwot po 20.000 zł tytułem zachowku po matce A. B. Spadek po A. B. na podstawie testamentu notarialnego odziedziczyli po ½ części jej wnuk G. B. oraz syn B. W. (2). Pomiędzy stronami nie był sporny krąg spadkobierców ustawowych po zmarłej, skład spadku, dokonana darowizna przez A. B. na rzecz B. W. (2). W sprawie, pozwani podnieśli jednak szereg zarzutów.

W niniejszej sprawie bezsporne było, że w skład majątku spadkowego wchodzi prawo do nieruchomości lokalowej z pomieszczeniami przynależnymi położonej przy ul. (…), udziałem w działce gruntu nr (…) i częściach wspólnych budynku oraz udziału w wysokości 2/12 części w nieruchomości gruntowej stanowiącej działkę (…). Nieruchomość ta jest warta 100.000 zł. W skład spadku nie wchodzą długi. Z kolei wartość prawa do nieruchomości lokalowej, położonej w Ś. przy ul. (…) wynosi kwotę 64.400 zł. Podane wartości uwzględniają stan techniczny na dzień 20 kwietnia 2008 r. i aktualny poziom cen rynkowych.

J. B. jako syn A. B. byłby powołany do spadku z ustawy wraz z dwoma braćmi. W dacie otwarcia spadku był osobą pełnoletnią i zdolną do pracy zarobkowej. Zatem, jego udział spadkowy stanowiący podstawę do obliczenia zachowku wynosiłby 1/6 (1/3 x 1/2).

Pozwani podnieśli zarzut nadużycia prawa przez powoda poprzez domaganie się zapłaty zachowku.  W ocenie Sądu, zachowanie i postawa J. B. wobec A. B., G. B. i B. W. (2) było naganne w stopniu na tyle istotnym, że w odczuciu społecznym przyznanie uprawnionemu zachowku byłoby uznane za niesprawiedliwe i niemoralne.

Jak nie płacić i nie wypłacać zachowku bratu, który znęcał się i stosował przemoc wobec mamy czy taty przed śmiercią Poznań

Jak bowiem wskazano powyżej, powód przez całe swoje dorosłe życie aż do śmierci spadkodawczyni nie zachowywał się wobec niej moralnie, nie spełniał podstawowych obowiązków rodzinnych wobec matki, syna i brata. Nie interesował się stanem zdrowia matki, nie udzielał pomocy w codziennych sytuacjach. Wręcz jego zachowanie było wysoce naganne. Żerował bowiem na swojej matce. Gdy mieszkał z matką i małoletnim wówczas synem G. B., wszczynał często awantury, nadużywał alkoholu, kradł matce pieniądze, wyzywał ją, poniżał, stosował przemoc fizyczną. Matka obawiała się o własne i wnuka zdrowie i życie. W ocenie Sądu, J. B. uczynił życie swojej matki i syna koszmarem. Sam nie dawał z siebie nic, a jedynie oczekiwał od innych. Po jego eksmisji, nadal nie zmienił swojego zachowania w stosunku do matki. Naturalnie, życie A. B. i G. B. stało się spokojniejsze, z uwagi na to, że powód z nimi nie mieszkał na co dzień. Przychodził jednak do matki, domagając się pieniędzy czy jedzenia. Często był pod wpływem alkoholu. Spadkodawczyni bała się własnego syna. Zdarzało się, że nie otwierała mu drzwi. Nadal używał słów obelżywych wobec matki.

Co prawda, A. B. spotykając na ulicy (…) zapraszała go na obiad, odwiedziła go także dwa razy w Zakładzie Karnym i napisała do niego list, jednak okoliczności te, w świetle całokształtu tak nagannego i uporczywego zachowania J. B. względem matki nie mogą świadczyć o tym, że stosunki pomiędzy spadkodawczynią a powodem były poprawne. W ocenie Sądu, napisanie listu do powoda przebywającego w Zakładzie Karnym, odwiedzenie go, czy nakarmienie, świadczy jedynie o przejawie matczynej miłości. Nie zmienia to jednak tego, że J. B. w żaden sposób tego nie doceniał. Nie odwiedzał on bowiem matki bezinteresownie, a wobec niej zachowywał się w sposób wysoce niemoralny i wbrew zasadom społecznym.

Niezależnie od powyższego, należy wskazać, że istniały również podstawy do oddalenia powództwa o zachowek w przypadku przyjęcia drugiego z wyrażanych w judykaturze poglądów, iż przepis art. 5 KC może być stosowany wyłącznie ze względu na relację zobowiązany – uprawniony do zachowku. W ocenie Sądu, zasądzenie jakichkolwiek kwot zarówno od G. B. jak i pozwanej B. W. (1), która wstąpiła w miejsce zmarłego ojca, jawiłoby się jako niesprawiedliwe. Podkreślić bowiem należy, że powód nie utrzymywał kontaktów z synem, ani bratem. Nie spełniał obowiązków rodzicielskich, ani moralnych wobec własnego dziecka. Nie interesował i nadal nie interesuje się jego losem. W okresie małoletniości, G. B. żył w ciągłym strachu przed ojcem. Powód uczynił życie swojego syna niespokojnym. Nie okazywał mu ojcowskiej miłości. Obecnie, także nie stara się tych kontaktów naprawić. Wręcz, miało miejsce zdarzenie, w którym obraził partnerkę własnego dziecka. Pozwany stara się unikać ojca.

Zasądzenie jakiekolwiek kwoty tytułem zachowku od pozwanego G. B. na rzecz powoda byłoby wysoce niesprawiedliwe. Zważyć należy także, że pozwany wychowywał się także bez matki. Od 3ciego roku życia jego opiekunem prawnym była babcia, która robiła co mogła, aby zapewnić mu dobry i bezpieczny dom. A jego ojciec, nie dość, że w żaden sposób nie starał się spełniać swojej roli społecznej, to jeszcze uczynił jego życie niestabilnym. Sprawiając, że małoletni musiał przebywać w domu, w którym ojciec wszczynał awantury, nadużywał alkoholu, używał wobec babci przemocy zarówno psychicznej jak i fizycznej. Nadto, zważyć także należy na obecną sytuację majątkową i rodzinną pozwanego, który uzyskuje miesięczny dochód w wysokości około 2.100 zł brutto. Jego żona nie pracuje. Ma na utrzymaniu troje małoletnich dzieci. Mieszka wraz z rodziną w mieszkaniu po babci przy ul. (…) w S.. Mając na uwadze całokształt ww. okoliczności, w ocenie Sądu, wystąpienie z powództwem przez J. B. przeciwko G. B. jest nadużyciem prawa podmiotowego, które nie zasługuje na ochronę.

Odnosząc się do pozwanej B. W. (1), która wstąpiła w miejsce swojego ojca B. W. (2), powództwo w tym zakresie także podlegało oddaleniu. Podkreślić bowiem należy, że powód nie utrzymywał żadnych kontaktów ze swoim bratem ani jego dziećmi. Bracia nie mieli dobrych relacji. Kłócili się. B. W. (2) często stawał w obronie swojej matki. Starał się zmienić zachowanie powoda, poprzez próby rozmów z nim. Nie przynosiły one jednak żadnego efektu. Zdaniem Sądu, okoliczności niniejszej sprawy, w tym, że powód był pewnego rodzaju oprawcą wobec matki B. W. (2), a babci pozwanej, co wiązało się z pewnością z troską o mamę i smutkiem, a także brak relacji pomiędzy braćmi, prowadzenie żerującego trybu życia przez powoda, sprawia, że w odczuciu społecznym zasądzenie na jego rzecz pieniędzy tytułem zachowku byłoby niesprawiedliwe społecznie. Wskazać także należy na okoliczność, że spadkobiercy podzielili się spadkiem (zgodnie z wolą spadkodawczyni) w ten sposób, że prawo do nieruchomości przy ul. (…) bez obowiązku spłat otrzymał na własność G. B.. Z kolei, B. W. (2) otrzymał w darowiźnie od matki prawo do nieruchomości przy ul (…) w Ś..

Jak nie płacić i nie wypłacać zachowku bratu, który znęcał się i stosował przemoc wobec mamy czy taty przed śmiercią

Zważyć jednak należy, że B. W. (2) wcześniej przekazał w całości pieniądze matce na zakup tej nieruchomości. Powyższe nasuwa wniosek, że w ramach uzgodnień pomiędzy spadkodawczynią a B., mogło pozostawać, że A. B. kupi nieruchomość, którą przekaże potem B., gdyż była zakupiona za jego środki finansowe. Odnieść się także należy do sytuacji majątkowej i rodzinnej B. W. (1), która sama wychowuje 3jkę dzieci, uzyskuje miesięczny dochód w wysokości 3.000 zł netto. Otrzymuje 1.000 zł tytułem alimentów i ma do spłacenia kredyt. Nie utrzymywała także kontaktów z wujkiem J. B., postrzega go jako osobę nadużywającą alkoholu. Takie zachowanie powoda należy ocenić negatywnie w świetle zasad powszechnie, społecznie akceptowanych. Sąd ma na uwadze, że prawa uprawnionego do zachowku służą urzeczywistnieniu obowiązków moralnych, jakie spadkodawca ma względem swoich najbliższych. Jednak, nie można pominąć zachowania uprawnionego, które wskazuje jak ten wywiązywał się ze swoich obowiązków względem najbliższych. Art. 5 KC w procesie o zachowek należy stosować wyjątkowo, w ocenie Sądu, w niniejszej sprawie taki wyjątek zachodzi. Z uwagi na skrajnie rażące zachowanie J. B., przyznanie powodowi zachowku byłoby sprzeczne z podstawowymi zasadami etycznymi i godziłoby w elementarne poczucie sprawiedliwości. Wyrok Sądu Rejonowego – I Wydział Cywilny z dnia 24 września 2019 r. I C 1323/18

W przypadku jakichkolwiek pytań bądź wątpliwości, pozostajemy do Państwa dyspozycji. Prosimy przejść do zakładki kontakt.

Z wyrazami szacunku.

Adwokat Mateusz Ziębaczewski

Mateusz Ziębaczewski to doświadczony adwokat i jedyny w swoim rodzaju specjalista od prawa spadkowego w Polsce. Swoją wiedzą i umiejętnościami służy klientom, pomagając im w najbardziej skomplikowanych sprawach spadkowych. Z naszą kancelarią współpracują najbardziej znani profesorowie, doktorzy prawa oraz byli ministrowie, gdyż cenią jakość, pewność i bezpieczeństwo jakie oferujemy.

email telefon LinkedIn

Zobacz pozostałe wpisy autora

Kancelaria Prawa Spadkowego w Poznaniu